We hebben 3 jongens thuis. De oudste is nu 17, de middelste 15 en de jongste bijna 7. Wat ik niet wist toen de eerste 2 geboren werden, is hoe belangrijk de eerste 7 jaar van ons leven zijn. Je ontwikkelt de basis van je programmering en je overtuigingen.
Jij bent de schepper van je leven. Toen ik die uitspraak voor het eerst hoorde, dacht ik “goed, dan ga ik het nodige veranderen”. Minder was het besef dat mijn leven van dat moment dus al door mij was gecreëerd. Bewust en onbewust.
In dat laatste, het onbewuste, zit juist de uitdaging. In ons leven worden we als het ware opgevoed en beïnvloed, geprogrammeerd. De manier waarop we geprogrammeerd zijn hangt af van de cultuur waarin we opgroeien, de mensen die we ontmoeten, de ervaringen die we opdoen en de informatie die we krijgen via bijvoorbeeld boeken, televisie en tegenwoordig ook sociale media.
Al deze informatie wordt door je onderbewustzijn opgeslagen en gebruikt bij het maken van keuzes. Informatie in combinatie met sterke gevoelens zoals blijdschap, angst of boosheid hebben een grotere invloed. Je onderbewustzijn kan geen onderscheid maken tussen wat je daadwerkelijk ervaart en wat je bijvoorbeeld op tv ziet, wat bepaalde emoties oproept.
Je onderbewustzijn, je ego, heeft als doel te overleven. Hiervoor wordt informatie uit het verleden gebruikt voor de keuzes die je gedurende de dag maakt. Situaties die werden ervaren als
Situaties die in het verleden als bedreigend werden ervaren, worden geprobeerd te vermijden en datgene wat (kortstondig) een goed gevoel gaf wordt nagestreefd. Wat je ziet of ervaart wordt dus continu getest. Die grote hond die je op 4-jarige leeftijd een bang gevoel gaf, wordt 40 jaar later nog steeds gemeden, ook al is het relatief gezien een veel kleinere hond.
Gelukkig is er ook een ‘navigatiesysteem’ ingebouwd dat aangeeft waar je op moet letten en welke keuzes je moet maken. Dit behoort echter niet tot ons onderwijs in de westerse wereld. Daarom worden de eerste signalen van dit systeem vaak genegeerd of gemist. Een gevoel dat je hebt dat je iets wel of niet moet doen, maar dat indruist tegen wat je van thuis meegekregen hebt of wat je vrienden vinden, wordt vaak lange tijd genegeerd. Totdat het signaal zo sterk is, bijvoorbeeld burn-out, ziekte of verlies, dat we er niet meer omheen kunnen en besluiten het roer om te gooien.
“Ik ben meer naar mijn gevoel gaan luisteren.” hoor je dan vaak. Maar dat is nu juist het lastige, want dat gevoel kan voortkomen uit de programmering van je verleden of uit je navigatiesysteem. En hoe weet je het verschil?
Je programmering of ego is meestal heel duidelijk en gebaseerd op je verleden. Het is ook vaak gebaseerd op negatieve gevoelens zoals angst, verlies en wat-zullen-ze-niet-denken. Je navigatiesysteem is subtieler en positiever. Bijvoorbeeld een passie die je graag zou willen volgen of iets wat je ineens aantrekt of raakt zonder dat je weet waarom. Ik verzeker je: je navigatie volgen in plaats van je programmering geeft een positieve verandering met onverwachte uitkomsten in je leven.
Geloof me of niet.
